Home Binnenstad Lezingen Excursies Publicaties Berichten Contact

Berichten

Amsterdam Museum terug naar de tekentafel

In Het Parool van donderdag 4 februari 2021 kreeg directeur Judikje Kiers alle gelegenheid de verbouwingsplannen van het Amsterdam Museum toe te lichten. In het artikel staat wel dat het plan de dag daarvoor werd besproken in de Commissie voor Ruimtelijke Kwaliteit (CRK), maar er bleef onvermeld dat de welstandscommissie zich zeer kritisch heeft uitgesproken. In feite is het plan te ingrijpend en massaal genoemd en zijn de architecten teruggestuurd naar de tekentafel. Het plan moet aangepast worden en komt daarna terug in de welstandscommissie.

Tegen dat licht is het bevreemdend dat Het Parool vooral Judikje Kiers de gelegenheid geeft een propagandaverhaal te vertellen, zonder zelfs maar de nog vooral binnenskamers geuite kritiek weer te geven. Er ligt bijvoorbeeld een negatief advies van de afdeling Ruimte en Duurzaamheid van de gemeente zelf. Waarom lezen we daar niets over in dit artikel? Is Het Parool het sufferdje van Amsterdam geworden?

Wat in de behandeling in de commissie volstrekt duidelijk werd, is nu juist dat de schetsontwerpen van Neutelings Riedijk Architects aantonen dat deze plannen op deze manier helemaal niet mogelijk zijn. Doordat men het bestaande gebouwencomplex doorbreekt en het museum als het ware uit zijn voegen barst, worden monumentale waarden aangetast. Zo betekent de verdwijning van de Gedempte Begijnensloot een onacceptabele aantasting van de stedenbouwkundige structuur die nog uit de middeleeuwen stamt. Bovendien is de beoogde nieuwbouw op de hoek van de Nieuwezijds Voorburgwal, waarvoor de nieuwe stadhuisvleugel van Deventer (!) als inspiratiebron dient, een megalomane aantasting van het beschermd stadsgezicht. Het tast ook de essentie aan van het voormalige kloostercomplex waarvan de buitenschil gesloten is en slechts enkele poortjes toegang geven tot een relatief besloten binnengebied. Misschien nog wel erger is dat men van de hoogmonumentale Meisjesplaats, met architectuur van Jacob van Campen , een modieuze tuin in Engelse landschapsstijl wil maken met een horecaterras. Het Italianiserende karakter van dat plein is zo bijzonder in Amsterdam, dat je er helemaal niets aan zou mogen veranderen.

Om te voorkomen dat het buitengewoon boeiende en interessante complex wordt verknoeid, is het van groot belang dat de toezichthoudende instanties enkele beperkende kaders meegeven. Bijvoorbeeld dat men binnen de enveloppe van het bestaande gebouw blijft. Uiteindelijk gaat het om de vraag of de kwaliteit die komt groter is dan wat verdwijnt. Dat is vooralsnog niet het geval. Sterker nog: de ingreep van 1975, die de Schuttersgalerij - een geniale oplossing - heeft opgeleverd, heeft aanzienlijk meer kwaliteit dan deze onvoldragen plannen.

Meer lezen? Hier is een artikel van Walther Schoonenberg over het museum, de geschiedenis, de ingreep van 1975 en de huidige plannen: [Het Nieuwe Amsterdam Museum] (14 februari 2021)

(5 februari 2021)

[Over deze website]   [Contact opnemen]   [Inloggen]